Burada Hangi Lomber, Servikal ve Torasik Omurga Dosyaları Açılır

Arşiv biçimleri

Taramanız tek büyük sıkıştırılmış dosya olarak geldiyse, doğrudan görüntüleyiciye bırakın — bunu tarayıcınızda açıyoruz.

• ZIP — hastane CD'lerinde ve hasta portalı indirmelerinde en yaygın biçim
• TAR — araştırma veri kümelerinde yaygındır
• .tar.gz ve .tgz — TAR + GZIP sıkıştırmalı

DICOM transfer syntax'ları

Bir DICOM dosyası içindeki piksel verilerini kodlamak için kullanılan teknik formattır. Görüntüleyicimiz, klinik tarayıcıların kullandığı tüm yaygın transfer syntax’ları çözer.

• Implicit VR Little Endian (1.2.840.10008.1.2)
• Explicit VR Little Endian (1.2.840.10008.1.2.1)
• JPEG Lossless (1.2.840.10008.1.2.4.70)
• JPEG Extended 12-bit (i-CAT diş CBCT'sinde kullanılan)
• RLE Kayıpsız
• 8-bit, 12-bit ve 16-bit piksel verisi
• MONOCHROME1 ve MONOCHROME2 fotometrik yorumlamaları

NIfTI (araştırma / dönüştürülmüş taramalar)

NIfTI (Neuroimaging Informatics Technology Initiative), araştırma ve son işleme araçlarının çoğunun kullandığı formattır. Taramayı FreeSurfer veya fastMRI gibi bir iş akışından geçtiyseniz, büyük olasılıkla bir NIfTI dosyanız vardır.

• .nii — sıkıştırılmamış NIfTI hacmi
• .nii.gz — GZIP ile sıkıştırılmış NIfTI (en yaygın)

Bir omurga çalışması genellikle neler içerir

Bel, boyun ve torasik MR protokolleri benzer bir iskeleti paylaşır: ilik ve disk yüksekliği için bir sagittal T1 serisi, hidrasyon ve stenoz için bir sagittal T2 serisi ve bir kırık veya ödemden şüphelenildiğinde STIR, çünkü STIR yağ sinyalini bastırır ve kemik çürüğünü veya akut bir kompresyon kırığını net bir şekilde ortaya çıkarır. Bu sagittal omurganın üzerine genellikle seviye başına veya seviye çifti başına ayrı bir aksiyal seri eklenir; bu seri omurga boyunca düz devam etmek yerine her diskin eğimini takip edecek şekilde açılandırılır.

Omurga röntgen serileri ise yine farklı görünür. Standart bir lomber veya servikal seri, ayakta çekilmiş bir AP ve lateral çiftidir; bir instabilite değerlendirmesi, hastanın öne eğilip arkaya kavis yaparak çekildiği fleksiyon ve ekstansiyon lateralleri ekler, böylece bir cerrah bir segmentin pozisyonlar arasında ne kadar kaydığını görebilir. Skolyoz klinikleri, tüm omurgayı tek bir çekimde veya örtüşen panellerden oluşan dikilmiş bir set olarak yakalayan tam boy ayakta filmler çeker, böylece tüm eğrilik tek bir görüntüde ölçülebilir.

Omurga BT'si tamamen üçüncü bir soru grubunu kapsar: pars interartikülaris defektleri, füzyon donanımının konumu ve MR'ın yoğun kemikte gözden kaçırabileceği kırık hatları. Bir hasta MR çektiremiyorsa — bir kalp pili veya uyumsuz implant nedeniyle — bir BT miyelogram, manyetik alan kullanmadan sinir kökü sıkışmasını göstermek için spinal kanala enjekte edilen kontrast maddeyi BT ile görüntüleyerek yerini alır.

Dosyalar aslında nasıl gelir

Pratikte, bir hastane CD'sinden gelen bel MR klasörü, her biri yalnızca iki veya üç disk seviyesini kapsayan dört veya beş kısa aksiyal seri içerir; bunlar sagittal T1 ve T2 serilerinin ve disk kökündeki bir DICOMDIR dizin dosyasının yanında bulunur. Tüm omurgayı tarayan bir çalışma, aynı örüntüyü segment başına bir kez olmak üzere üç kez paketler. Hasta portalı indirmeleri genellikle aynı klasör yapısını saran tek bir ZIP olarak gelir. EOS ve diğer tam boy röntgen sistemleri, küçük panel serisi yerine tek bir uzun birleştirilmiş görüntü dışa aktarır ve FreeSurfer tarzı işlem hatlarından dönüştürülen araştırma dışa aktarımları genellikle ham DICOM yerine .nii veya .nii.gz hacimleri olarak gelir.

Kesit kalınlığı ve omurga 3B'sinin neden farklı davrandığı

Lomber ve servikal MR'da yaygın olan disk başına açılandırılmış aksiyal yığınlar, omurga hacimlerinin bir diz veya omuz MR'ından daha zor yeniden yapılandırılmasının nedenidir: her yığın yalnızca iki veya üç seviyeyi kapsar ve komşusundan farklı bir düzleme eğimlidir, bu nedenle görüntüleyici bunları tek bir sürekli 3B hacimde birleştiremez — her açılandırılmış yığını kendi başına incelersiniz. 3-4 mm kesit kalınlığında alınan sagital yığınlar, kesit kesit mükemmel okunsalar bile omurga boyunca hacim işlemeyi sınırlar. Omurga BT'si bir istisnadır: genellikle ince, izotropik bir hacim olarak yeniden yapılandırılır ve cerrahların donanım planlaması için gerçek bir 3B modele ihtiyaç duyduklarında MR yerine BT istemesinin nedeni tam olarak budur. Tek bir lateral veya fleksiyon-ekstansiyon röntgeni ise nasıl çekilirse çekilsin düz bir 2B görüntü olarak kalır — tek bir çekimden oluşturulacak bir hacim yoktur.

Bir bakışta uyumluluk

Gizlilik ve çok yığınlı bir omurga çalışmasını görüntüleme

Bir bel veya boyun incelemesi yarım düzine küçük seriye bölünebildiğinden, her birini kontrol etmek için farklı bir yere yüklemek cazip gelebilir — bunu yapmayın. Buradaki her şey tarayıcınızda yerel olarak çözülür ve oluşturulur, bu yüzden tüm klasörü tek seferde bırakmak, bölünmüş bir omurga incelemesini gözden geçirmenin hem en basit hem de en gizli yoludur; hiçbir seri yeniden birleştirilmek üzere hiçbir yere gönderilmez.

Bir omurga dosyası açılmadığında

En sık gördüğümüz iki omurgaya özgü sorun şunlardır: bir hastanın tek bir kaydırılabilir hacimde birleşmesi gerektiğini düşündüğü, birkaç açılandırılmış aksiyal yığına bölünmüş bir çalışma — bunlar birleşmez, çünkü her yığın kendi açısında planlanmıştır ve bu, bozuk bir yükleme değil beklenen bir davranıştır. Diğeri ise füzyon sonrası BT'de pedikül vidaları ve çubukları etrafındaki yoğun çizgi artefaktıdır; bu, orijinal tarama sırasında röntgen ışınını dağıtan metalin kendisinden kaynaklanır ve sonradan giderilemez. Bu iki durumun dışında, şifreli bir disk veya desteklenen listenin dışında özel bir dışa aktarım nadirdir; bunlardan biri ortaya çıkarsa görüntüleme merkezinizden standart bir DICOM dışa aktarımı isteyin. Klasörü bıraktıktan sonra tüm omurgayı tarayan bir çalışmada bir segment eksik gibi görünüyorsa, servikal, torasik ve lomber alımların her alt klasörünün diskten kopyalandığından emin olun — hastaneler bazen tüm omurga siparişini tek bir birleşik çalışma yerine üç ayrı inceleme klasörüne böler.